Gdy zatrudnionemu pracownikowi zostały tylko cztery lata do osiągnięcia określonego wieku emerytalnego, a czas jego zatrudnienia umożliwia mu osiągnięcie praw do emerytury, wówczas wypowiedzenie umowy o pracę, którego schemat i wygląd normuje, tak zwane wypowiedzenie wzór, nie może mieć miejsca w przypadku, . Sytuacja ma się podobnie w przypadku pracownika będącego na urlopie, bądź też na innej formie usprawiedliwionej nieobecności. Tak samo jak i w pierwszym w przypadku, pracodawca nie może wtedy wypowiedzieć umowy pracownikowi, chyba że minął okres uprawniający pracodawcę do rozwiązania umowy bez okresu wypowiedzenia. Ten ostatni sposób rozwiązania umowy stosuje się w wypadku, gdy pracownik dokonał ciężkiego naruszenia praw i podstawowych obowiązków pracowniczych, w czasie trwania umowy o pracę lub pracownik poddał się działalności przestępczej, uniemożliwiającej kontynuowanie współpracy oraz w razie utraty z winy pracownika, uprawnień koniecznych do wykonywania prac na zajmowanym stanowisku. Innymi sytuacjami zmuszającymi pracodawcę do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia są, niezdolność do pracy wskutek choroby, a co za tym idzie nieobecność w pracy dłuższa niż trzy miesiące, w przypadku pracowników zatrudnionych u danego pracodawcy, krócej jak sześć miesięcy lub usprawiedliwiona nieobecność w pracy, jednak z innych przyczyn, przekraczająca czas jednego miesiąca. Rozwiązanie umowy bez okresu wypowiedzenia jest potocznie znane pod nazwą zwolnienia dyscyplinarnego. Jest to jedna z najgorszych form rozwiązania umowy, gdyż w aktach pracownika do końca jego kariery widnieje zwolnienie dyscyplinarne, co w przyszłości może skutkować trudnościami w podjęciu wymarzonej pracy.